Natuurlijk met geschiedenis!

Nationalpark Hunsruck-Hochwald

Middeleeuwen

Omstreden grensgebied

Zoals zo vaak was het een crisis die de mensen dwong zich terug te trekken uit het Hochwald aan het einde van de Romeinse tijd. Niet alleen het verval van het Romeinse Rijk, maar ook een verslechtering van het klimaat en de erosie van de bodem als gevolg van de intensieve landbouw hebben hier wellicht een rol gespeeld. Vanaf de 5e eeuw na Christus waren daarom de hoge delen van de Hunsrück dun bevolkt.

Pas in de Hoge Middeleeuwen werd het Hochwald systematisch terug veroverd als nederzettingsgebied. Dit tijdperk heeft het huidige landschap doorslaggevend gevormd. In de 11e / 12e eeuw was het klimaat gunstig. Op dat moment was de jaarlijkse gemiddelde temperatuur één graad hoger dan tegenwoordig. Tot op de grote hoogten kon zonder moderne ontwikkelingen zoals kunstmest de landbouw worden beoefend. Ook de intensieve begrazing op bosweiden heeft het landschapsbeeld sterk veranderd. Zonder beschermende vegetatie werd de bodem steeds vaker het slachtoffer van erosie. De menselijke invloed bereikte zijn eerste piek tijdens de Hoge Middeleeuwen. De marktplaatsen, steden en dorpen die toen ontstaan zijn, liggen op veel plaatsen aan de basis van de huidige structuur in de regio. De grote rijkdom aan kastelen - van de Wildenburg in het oosten naar de Grimburg in het westen – heeft het Hochwald te danken aan de ligging aan de grenzen van de invloedssfeer van verschillende adellijke huizen.

Hoewel de fase van het gunstige klimaat van de Middeleeuwen door de 'kleine ijstijd' tot een abrupt einde kwam en de uitbraak van de pest de helft van de bevolking decimeerde, had men zich definitief gevestigd in het Hochwald. Sommige van de burchten van de 11e-14e eeuw zijn vervangen door representatieve kastelen. Birkenfeld, bijvoorbeeld, was vanaf de late 16e eeuw de residentie van een zijlijn van de familie Wittelsbach.